व्हॅलेंटाईन गॉड कविता (मराठी कविता (Marathi Kavita))

हे गॉड, हे गॉड व्हॅलेंटाईन
आला, आला, आला तो सुदिन ॥ ध्रू ॥
घेती तुझे नाम आज १४-फे
पाठविती एकमेका किती लिफाफे
लिफाफ्यात त्या पत्रिका 'बदामी'
'तूच माझी' अशी प्रत्येकीस हमी!

हे गॉड, हे गॉड व्हॅलेंटाईन......
आला, आला, आला तो सुदिन

आजच्या दिनी खरेदी प्रचंड
आई-बापांना नसता भूर्दंड
विसरले सारे या देशीचे संत
तू परदेशी पण तूच पसंत

हे गॉड, हे गॉड व्हॅलेंटाईन
आला, आला, आला तो सुदिन...!

नकळत कहितरि घडावे...........! (मराठी कविता (Marathi Kavita))

हुल्लड बालपन खेळातच रमाव
परिस॑गे जादुच्या दुनियेत शिराव
सदा मनि एकच विचार.....वाटते....
अदभुत कहितरि घडाव नकळ्त आज.

अभ्यासाचा बोजा तोच अवघड ग्रुह्पाठ
रोज रोज लिहुनि थकावे मग दुखते पाठ
कसि सुटि मिळेल शाळेला हा एकच विचार
नकळ्त घडावे कहितरि वाट्ते आज.

मग तारुन्यपन येत मिसरुड फुट्त ओठावर
वहि बोटावरुन फिरवताना मुलिकडे बघाव रोज
तिच्या होकारासाठि सतत ठरलेला पाठलाग
नैतिकतेचे भाषण देउन प्राध्यापक मग थकतात
सार कहि निरथक चा॑गल राहत बाजुला
नकळ्त घडावे कहितरि वाट्ते आज मला.

पदविधर होताच हि॑डावे नोकरिसाठि दाहिदिशा
सततचा नकार एकुनि जिव होइ वेडापिसा
काय शिकलो? किति शिकलो? याच गणित तेव्हा कराव
वेळेच महत्त्व किति असत याच भान तेव्हा उमजुन याव
अन चाहुल लागावि मनि दुखि होउनि
नकळ्त घडावे कहितरि वाट्ते आज मनि.

दिवसामागुन दिवस जातात वय उलटु लागत
जबाबदारिच ओझ जड होतच राहत
नकळ्त पानावतात डोळे तिचा चेहरा उभा राह्तो
कुठे असेल ति मन भुतकाळात डोकाउ लागत
एक अत्रुप्त इछ्या तिच्या सोबत जगन्याचि
गुदमरुन टाकते या जातिच्या पगड्यात
क्षणात ह्रुदय पिळवटुन निघत...
नकळ्त घडावे कहितरि वाट्ते आज.

बापाच नात मग जपाव लागत
त्या हळ्व्या क्षणा॑नि मन चिम्भ भिजुन जात
आपल बालपन आठ्वु लागत आपल्या मुलात तेव्हा
असेच होतो ना आपण हट्टि त्या वेळेला
सार कस उन्म्ळुन येत एकापाठोपठ एक
अन वाट्ते नकळत कहितरि घडावे आज.

मग अ॑ग थकत सार काहि थकत क्षिण होउन जात शरिर
नजरेसमोर दिसु लागत म्रुत्युच भयान प्रतिबिम्ब
हाति येते काठि तोच एकमेव आधार
सार काहि सुन सुन मावळत जाणारि स॑न्द्याकाळ
उशाकाल होइल का?.....चक्र असे हे नशिबाचे
तरिहि या स॑पलेल्या वळ्णावर कुठेतरि उगाचच का वाट्ते
नकळत कहितरि घडावे...........!
नकळत कहितरि घडावे ..........!

गांधी टोपी (मराठी कविता (Marathi Kavita)),

गांधी टोपी 

 फिरुनि आज उजळेल गांधी

अण्णाच्या आंदोलनातुनी 

 देशभर भरली टोपी गांधी

  गांधी  टोपीवरती बसले अण्णा

म्हणती भ्रष्टाचार चौफेरुनी हाणा

एवढीच आहे आता एकच नामी संधी

 गेले गांधी  उलटली वर्षे साठ

भ्रष्टाचारी भस्मासुर झाला ताठ

 अण्णा म्हणती, तयासी ठेचणार कधी 

कायदा आला, त्याला धाब्यावर बसविला 

 धाब्यावर बसतो तो कायदा कसला 

 आपणच व्हा सुसंस्कारित, सांगे टोपी गांधी

अगरबत्ती ( मराठी कविता (Marathi Kavita))

अगरबत्ती

तुझी साथ कशी सोडू 

जीवनाच्या वळणावर 

तुझ्यातल्या वलयाच्या

आधारान झेपावणारे 

 माझे हात कसे सोडू

 एकटीनच जळताना कसा 

सहन करतेस प्रवास 

आदर्श घ्यावा तुझा 

असा असू दे ध्यास 

दुसऱ्याच्या सुगंधासाठी 

स्वतः चा वनवास 

साधारण, सुमार रंग 

अंगकाठी तुरीसारखी ढंग 

रूपाचा बघतच राहावा बेरंग 

 जळताना आणते झिंग 

आयुष सरत येत तेव्हा 

गतकाळाच भान नसत 

वर्तमान नसतो विषण्ण

 परमेश्वरालाही करतेस प्रसन

 तुझ संपण खिन्न खिन्न

मन होत सुन्न 

 तुझा देह छिन्न 

उरतो फक्त सुवास.

 

नकळत कहितरि घडावे...........! ( मराठी कविता (Marathi Kavita))

हुल्लड बालपन खेळातच रमाव
परिस॑गे जादुच्या दुनियेत शिराव
सदा मनि एकच विचार.....वाटते....
अदभुत कहितरि घडाव नकळ्त आज.

अभ्यासाचा बोजा तोच अवघड ग्रुह्पाठ
रोज रोज लिहुनि थकावे मग दुखते पाठ
कसि सुटि मिळेल शाळेला हा एकच विचार
नकळ्त घडावे कहितरि वाट्ते आज.

मग तारुन्यपन येत मिसरुड फुट्त ओठावर
वहि बोटावरुन फिरवताना मुलिकडे बघाव रोज
तिच्या होकारासाठि सतत ठरलेला पाठलाग
नैतिकतेचे भाषण देउन प्राध्यापक मग थकतात
सार कहि निरथक चा॑गल राहत बाजुला
नकळ्त घडावे कहितरि वाट्ते आज मला.

पदविधर होताच हि॑डावे नोकरिसाठि दाहिदिशा
सततचा नकार एकुनि जिव होइ वेडापिसा
काय शिकलो? किति शिकलो? याच गणित तेव्हा कराव
वेळेच महत्त्व किति असत याच भान तेव्हा उमजुन याव
अन चाहुल लागावि मनि दुखि होउनि
नकळ्त घडावे कहितरि वाट्ते आज मनि.

दिवसामागुन दिवस जातात वय उलटु लागत
जबाबदारिच ओझ जड होतच राहत
नकळ्त पानावतात डोळे तिचा चेहरा उभा राह्तो
कुठे असेल ति मन भुतकाळात डोकाउ लागत
एक अत्रुप्त इछ्या तिच्या सोबत जगन्याचि
गुदमरुन टाकते या जातिच्या पगड्यात
क्षणात ह्रुदय पिळवटुन निघत...
नकळ्त घडावे कहितरि वाट्ते आज.

बापाच नात मग जपाव लागत
त्या हळ्व्या क्षणा॑नि मन चिम्भ भिजुन जात
आपल बालपन आठ्वु लागत आपल्या मुलात तेव्हा
असेच होतो ना आपण हट्टि त्या वेळेला
सार कस उन्म्ळुन येत एकापाठोपठ एक
अन वाट्ते नकळत कहितरि घडावे आज.

मग अ॑ग थकत सार काहि थकत क्षिण होउन जात शरिर
नजरेसमोर दिसु लागत म्रुत्युच भयान प्रतिबिम्ब
हाति येते काठि तोच एकमेव आधार
सार काहि सुन सुन मावळत जाणारि स॑न्द्याकाळ
उशाकाल होइल का?.....चक्र असे हे नशिबाचे
तरिहि या स॑पलेल्या वळ्णावर कुठेतरि उगाचच का वाट्ते
नकळत कहितरि घडावे...........!
नकळत कहितरि घडावे ..........!

उन्हाळ्यातली झाडे - २ : पिंपळ (Marathi Kavita)

नुकतेच मुंडण केलेल्या
बटूच्या
डोक्याप्रमाणे
गोमटेपणा मिरवणार्‍या
पिंपळाने
केली सुरू तपश्चर्या ...
सूर्याचे पुढे ठाकलेले
आव्हान झेलण्यासाठी ...

तेव्हा झाली कृपा
त्यावर
पृथ्वी आणि जळाची !

दिसू लागली प्रभावळ
त्याच्या भोवती पालवीची !

पालवी ...
भूमीच्या रंगाची,
पाण्यासारखी तजेलदार !

अद्वैताचा झालेला हा स्पर्श
जेव्हा सांभाळू लागेल जीवन-तत्व,
हिरव्या पर्णसंभारातून ..
तेव्हा
सूर्याचे असंख्य असह्य किरण
शोषून घेत हा पिंपळ

होत राहील उतराई
भूमी आणि जळाप्रत
त्यासाठी,
त्यांनी केलेल्या कृपेतूनच
देत राहील
गारवा आणि आसरा
रणरणत्या उन्हाच्या
वैराणातही !

आणि मग करील आवाहन
मेघांना ..
अधिक सामर्थ्याने
या दाहकतेवर
जलतत्वाचे अखंड वर्षाव
घडवण्यासाठी !

जीव-सृष्टीच्या
कल्याणाचा एक आश्रम
अविरत चालवणारा
योद्धा ऋषी ...
हा पिंपळ !

गोळा बेरीज (Marathi Kavita)

माझ्या आजवरच्या जीवनाचा
गोळाबेरीज मांडायला बसलो
माझ्याच आयुष्यातील शब्दफुलांचा
...बेरजेत सगळे माझ्या गोळेच गोळे आले
...कसेही सोडवले तरी,गणित माझे उणेच आले
...करू तरी काय मी,माझी काय चुक

...प्रत्येक गोष्टीला आज इथे एक नवा लुक

नियति

नियति

यशोदेच्या स्तनाला

बिलागला कान्हा 

देवकीचा जळे पान्हा

राधेसाठी असा का 

वेडा झाला कृष्ण 

रूक्मिणीला छळे प्रश्न 

राम संगे लक्ष्मण 

भोगे वनवास 

उर्मिलेचा काय दोष ?

कुणाचे हे प्रारब्ध

कुणाच्या ये भाळी

नियतीची कशी खेळी ?

  

दगड

दगड

मी तुला कितीदा सांगितले 

की हा दगड कठीण आहे 

त्याला कोरण्याच अवघड काम 

तू करू नकोस.....

पण तू माझ ऐकल नाहीस 

आणि कोरतच राहिलीस 

आपल स्वप्नशिल्प ......

शेवटी तुझीच छन्नी 

तुला लागून जखम झालीय 

म्हणून दगडाला दूर लोटून 

तू निघून गेलीस .....

तुला वाटत असेल 

दगडाने जखम केलीय,

पण तू घातलेले घाव 

तो दगड तरी विसरला असेल का ?